Świat sztuki i inspiracja

Fresk to jedna z najważniejszych technik malarstwa ściennego w historii sztuki. Mimo że najczęściej kojarzy się ją z renesansem, freski stosowano już tysiące lat wcześniej. Dziś inspirują one zarówno dawnych, jak i współczesnych artystów.

Tworzone poprzez malowanie bezpośrednio na tynku, freski oferują trwałość, której nie znajdziesz w każdej formie sztuki. Nic dziwnego, że muraliści tak chętnie sięgają po tę technikę. Dowodem na to są doskonale zachowane arcydzieła, w tym ściany w Pompejach czy prace renesansowego artysty Michała Anioła i jego światowej sławy strop Kaplicy Sykstyńskiej.

Czym jest fresk?

Fresk to rodzaj malowidła, w którym maluje się farbą na ścianie lub suficie pomieszczenia poprzez aplikację pigmentu na intonaco (najwierzchnią warstwę tynku). Włoskie słowo fresco oznacza „świeży”, ponieważ prawdziwe intonaco pod freskiem musi być wilgotne w momencie nakładania farb. Jest to zatem bezpośrednie nanoszenie pigmentu na mokry tynk, co zapewnia długowieczność kolorów i samego malowidła.

Rodzaje fresków

Istnieją trzy powszechne rodzaje fresków: buon (prawdziwy), secco (suchy) oraz mezzo (pośredni).

Podczas malowania buon fresco („prawdziwego fresku”) artysta pracuje bezpośrednio na wilgotnym tynku. Ze względu na naturalną lepkość intonaco, użyty pigment nie musi zawierać żadnego spoiwa, które połączy farbę ze ścianą. Zamiast tego można go po prostu wymieszać z wodą.

Z kolei secco („suchy fresk”) wykorzystuje jako spoiwo suchy tynk. Aby farby utrzymały się na ścianie, konieczne jest wymieszanie użytych pigmentów z medium wiążącym, takim jak klej lub żółtko jaja.

Mezzo („fresk pośredni”) malowany jest na prawie suchym do półsuchego intonaco. W okresie renesansu ten typ fresku stał się szeroko stosowany i pod względem popularności ostatecznie przewyższył nawet buon fresco.

Artyści przy malowaniu fresków używają ręcznie wyrabianych farb. Składają się one z pigmentów mineralnych, które pozyskuje się z ziemi. Pigmenty te bowiem najlepiej znoszą alkaliczne działanie wapna, które szybko niszczy nasycenie i jasność kolorów. Pigmenty miesza się z wodą destylowaną i przechowuje głównie w szklanych naczyniach.

Jeśli chodzi o pędzli, używa się wszystkich rodzajów włosia, ale najczęściej twardszego włosia zwierzęcego. Okrągłość czy płaskość pędzli zależy od etapów i typu fresku. Uważaj jednak na bardzo delikatne włosie, które może wypadać i pozostawiać w Twoim fresku niechciane włókna.

Dziś przybliżyliśmy sobie nieco teorii, podsumowaliśmy główne typy fresków i przede wszystkim wyjaśniliśmy, czym właściwie jest fresk. Następnym razem zanurzymy się w historię tego typu malarstwa i opowiemy o najsłynniejszych freskach ze świata sztuki.

Z radością,

Sabina